درجه حرارت 38 درجه و یا بالاتر (زمانی که از طریق دهانی کنترل می شود)
وجود موارد جدید از قرمزی و حساسیت یا تورم
وجود چرک یا ترشح زرد رنگ از یک ناحیه
سرفه یا تنگی نفس جدید
شروع درد شکم
احساس سرما و لرز که ممکن است به دنبال تعریق باشد
سوزش یا درد هنگام ادرار کردن
گلو درد
زخم ها و یا پلاک های سفید در دهان
درجه حرارت خود را از طریق دهان چک کنید (اگر شما نمی توانید دماسنج را در دهان خود نگه دارید، آن را از زیر بغل چک کنید)
با اجازه پزشک، استامینوفن برای تب استفاده کنید .
خود را گرم نگه دارید.
راهنمای مراقبت از بیمار
آنتی بیوتیک ها یا سایر داروی تجویز شده را به طور کامل مصرف کنید .
در حد تحمل، مایعات بنوشید.
از هر چیزی که می تواند باعث بریدگی و خراش یا آسیب پوست شود، اجتناب کنید .
بریدگی ها و خراش ها را با آب و صابون هر روز شست و شو دهید، از پماد های آنتی بیوتیکی استفاده کنید و آن ها را بپوشانید تا بهبود یابند .
هر روز استحمام کنید و دست ها را پس از اجابت مزاج بشویید .
از مکان های عمومی اجتناب کنید و با افرادی که عفونت، سرفه یا تب دارند، ملاقات نکنید .
اگر عادت به خوردن غذاهای خام دارید، آنها را با دقت بشویید و پوست آنها را برای جلوگیری از آلودگی میکروبی بکنید .
دندان های خود را دو بار در روز مسواک بزنید و یک بار در روز از نخ دندان استفاده کنید (مگر این که به شما گفته شود که از نخ دندان استفاده نکنید)
اگر پزشک شما اجازه می دهد، 2 تا 3 لیتر مایع هر روز بنوشید .
لرز های بیمار را نظارت کنید و درجه حرارت بیمار را پس از توقف لرز ها کنترل کنید .
درجه حرارت بیمار را با استفاده از یک دماسنج، با قرار دادن در دهان بیمار یا زیر بغل او بررسی کنید. (درجه حرارت را از طریق مقعد کنترل نکنید)
افرادی را که اسهال و تب و سرفه یا علائم آنفولانزا دارند تشویق کنید تا زمانی که به طور کامل بهبود یابند، فقط از طریق تلفن با بیمار در ارتباط باشند .
به بیمار مایعات اضافی بدهید .
به بیمار کمک کنید تا داروهای خود را طبق برنامه و دقیق مصرف کند .
درجه حرارت 38 درجه یا بالاتر دارد (زمانی که درجه حرارت از طریق دهان کنترل میشود)
احساس لرز دارد.
احساس می کند و یا به نظر می رسد حالش خوب نیست.
نمی تواند از مایعات استفاده کند.