خستگی زمانی روی می دهد که فرد انرژی کمی برای انجام کارهایی که آنها را به طور معمول انجام می داده است یا می خواهد انجام دهد، دارد. خستگی، شایع ترین عارضه جانبی درمان سرطان بوده و متفاوت از خستگی زندگی روزمره است .

خستگی مرتبط با درمان سرطان می تواند به طور ناگهانی ظاهر شده و ناتوان کننده و زجرآور باشد.

این نوع خستگی، با استراحت برطرف نمی شود و ممکن است تا ماه ها پس از اتمام درمان سرطان همچنان وجود داشته باشد. این نوع از خستگی می تواند بر بسیاری از جنبه های زندگی فرد از جمله توانایی انجام فعالیت های معمول تأثیر بگذارد .

خستگی سرطان واقعی است و نباید نادیده گرفته شود. زمانی که فرد دچار کم آبی، کم خونی، درد، اختلال خواب، یا عفونت می شود، این عارضه، بدتر شود. مطالعات اخیر نشان داده اند که برنامه های ورزشیدر طول درمان می توانند به کاهش خستگی کمک کنند .

علائم

احساسی شبیه این که شما هیچ انرژی ندارید

خوابیدن بیش از حد معمول

عدم تمایل یا عدم توانایی برای انجام فعالیت های معمول

کم توجهی به ظاهر شخصی

احساس خستگی حتی پس از خواب

مشکل در فکر کردن یا تمرکز

اختلال در صحبت کردن

بیمار چه کاری می تواند انجام دهد؟

بین استراحت و فعالیت تعادل برقرار کنید .

اگر شما قادر به انجام کارهای معمول نیستید، با پزشک صحبت کنید .

زمانی که شما انرژی بیشتری دارید برای فعالیت های مهم برنامه ریزی کنید .

به جای این که همه فعالیت ها را یک باره انجام دهید، برای مهم ترین فعالیت ها در طول روز برنامه ریزی کنید .

در مورد برنامه ورزشی برای کاهش خستگی از پزشک خود سوال کنید .

استراحت و خواب کافی داشته باشید. خواب نیم روزی کوتاه و دوره های استراحت ممکن است نیاز باشد .

به یاد داشته باشید که خستگی ناشی از درمان، کوتاه مدت است و بعد از اتمام درمان، انرژی شما اغلب به آرامی باز می گردد .

از دیگران برای پختن غذا و انجام کارهای خانه و وظایف کاری، درخواست کمک کنید .

یک رژیم غذایی متعادل شامل پروتئین (گوشت، تخم مرغ، پنیر و حبوبات مانند نخود و لوبیا) بخورید و حدود 8 تا 10 لیوان آب در روز بنوشید، مگر این که تیم مراقبت شما دستورالعمل های دیگری به شما بدهند .

مراقبان چه کاری می توانند انجام دهند؟

با کمک دوستان و اعضای خانواده برای آماده کردن غذا، تمیز کردن خانه و محیط کار بیمار برنامه ریزی کنید. شما می توانید از وب سایت هایی که به سازماندهی این موارد کمک می کند،

استفاده نمایید، یا از اعضای خانواده بخواهید تا این موارد را برای شما جست و جو کنند .

بیمار را برای انجام بیش تر از آن چه توانایی دارد، تحت فشار قرار ندهید .

به بیمار برای انجام فعالیت های معمول در طول روز کمک کنید .

با پزشک تماس بگیرید اگر بیمار :

پس از خروج از تخت خوابیدن طولانی مدت، باز هم خسته است.

گیج شده است  یا نمی تواند به درستی فکر کند.

اختلال خواب در شب دارد.

خستگی او بدتر می شود.

احساس توقف تنفس و یا تپش قلب پس از فعالیت های کوچک دارد.