زمانی که افراد می گویند درد دارند، معمولا بدین معنا است که جایی از بدنشان آسیب دیده است، اما می تواند نشن دهد که آن ها راحت نیستند و به طور کلی، احساس ناخوشایندی دارند. اگر فرد ناراحت، مضطرب و یا افسرده باشد، احساس درد می تواند بدتر شود. برخی افراد هنگامی که در رابطه با درد خویش صحبت می کنند، شرایط سختی را تجربه می کنند. حتی درد شدید هم می تواند توسط داروهایی که از راه خوراکی داده می شود به خوبی کنترل شود. این ترکیبات معمولا شامل داروهای ضد درد مانند مورفین یا کدئین می باشد. برخی افراد مایل نیستند به دلیل ترس از اعتیاد، داروهای ضد درد استفاده کنند، اما باید بدانیم افراد مبتلا به سرطان که برای رهایی از درد ناشی از بیماری از داروهای ضددرد مخدر استفاده می کنند، معتاد نمی شوند. بدن آن ها بعد از مدتی به دارو عادت می کند، بنابراین به مقدار بیش تری از همان دارو برای رهایی از همان نوع درد نیاز دارند که علامت شایع تحمل به داروهای ضد درد مخدر است که قابل انتظار نیز می باشد؛ اما در سرطان، علامت اعتیاد نیست.
داروهای ضد درد در صورتی که به طور منظم و طبق برنامه و قبل از این که درد شدید شود، مصرف شوند، نیاز به میزان داروی کمتری خواهد بود. در صورتی که علت درد درمان شود، ممکن است نیاز به مصرف دارو قطع شود.
پزشک باید برنامه زمانی مصرف دارو را هم زمان با تغییر نیازهای بیمار تعدیل نماید. اگر شما درد ناشی از بیماری سرطان دارید که این درد گسترش یافته است، یا به مدت طولانی، داروهای سرطان را مصرف می کنید که می تواند موجب خستگی شما شود، مبتلا به درد مزمن یا طولانی مدت هستید. این درد می تواند شما را از انجام دادن کارهایی که مایل هستید انجام دهید، باز دارد. حتی با مصرف داروهای ضد درد طبق برنامه و سر ساعت، درد اغلب در بین فواصل بین مصرف داروها عود می کند.
معمولا در صورت عود درد به داروی ضد درد دیگری نیاز می باشد که شما می توانید علاوه بر مصرف داروی معمول خود آن را نیز مصرف نمایید.
اگر برای کنترل درد خود به چند دارو نیاز داشتید، تعجب نکنید. به پزشک خود کمک کنید تا با مصرف به موقع داروهای ضد درد، آن را تحت کنترل در آورید و پزشک را از شدت درد خود مطلع سازید.
به نظر می رسد که درد به طور کامل از بین نمی رود و گاهی نیز قبل از مصرف دوز بعدی دارو درد مجددا باز می گردد؛ این بدان معنا است که شما به داروی بیش تری برای کنترل درد نیاز دارید.
مشکلات خواب
فقدان لذت از چیزهایی که قبلا از آن لذت می بردید.
نگرانی در مورد چیزهایی که در گذشته موجب نگرانی نمی شدند.
بروز درد در مناطق جدید و یا تغییر در شدت درد
کاهش توانایی برای حرکت یا داشتن فعالیت فیزیکی کم تر
با پزشک یا پرستار خود در رابطه با درد خود صحبت کنید؛ مکان درد کجاست؟ چه زمانی شروع می شود؟ چه مدت طول می کشد؟ احساس آن شبیه به چیست؟ چه چیزی آن را بهتر و یا بدتر می کند؟ درد چگونه بر زندگی شما تاثیر گذاشته است؟
اگر داروی ضد درد آن گونه که انتظار آن می رود، اثر نکرد، به پزشک و پرستار خود اطلاع درد خود را با استفاده از مقیاس رتبه دهی درد، مشخص نمایید. به عنوان مثال، صفر بدون درد و 10 بدترین دردی است که شما می توانید تصور کنید. شما می توانید با استفاده از این مقیاس، درد خود را به دیگران توضیح دهید.
دارهای ضد درد خود را دقیقا همان گونه که برای شما تجویز شده است، مصرف نمایید (برای کنترل درد مزمن، دارو باید در حول و حوش ساعت مقرر داده شود) در صورتی که نیاز است برنامه شما تعدیل شود با پزشک خود مطرح نمایید.
هنگامی که درد شما با دارو تسکین پیدا کرد، سطح فعالیت شما افزایش می یابد. منتظر نباشید تا درد شما شدید شود و بعد دارو را مصرف کنید.
از توقف مصرف داروی ضد درد اجتناب کنید، در عوض مقدار دارو را همان گونه که درد کاهش می یابد کم کنید. با پزشک، پرستار و یا داروساز قبل از این که اقدام را انجام دهید صحبت نمایید.
برخی از افراد حتی زمانی که مقدار صحیح داروی ضد درد را مصرف می کنند، حالت تهوع دارند. اگر مصرف داروی ضد درد موجب می شود که شما احساس کسالت کنید، از پزشک برای تغییر آن دارو یا مصرف چیزی که تهوع شما را کنترل کند سؤال کنید. برخی داروهای ضد درد موجب می شود شما خواب آلود و گیج شوید. این حالت معمولا بعد از چند روز بهتر می شود؛ در این مدت، رانندگی و یا هر اقدام دیگری را که نیاز به دقت دارد، انجام ندهید.
به افرادی که که داروهای ضد درد مخدر مصرف می کنند معمولا به طور معمول برای پیشگیری از یبوست، ملین و نرم کننده های مدفوع داده می شود. در صورت بروز عوارض جانبی دیگر، با پزشک و یا پرستار خود صحبت نمایید.
از خرد کردن و شکستن قرص ها خودداری کنید مگر این که با پزشک و یا داروساز خود مشورت کرده باشید.
اگر داروی ضد درد، درد شما را کنترل نکرد با پزشک خود در رابطه با اقدامات دیگر صحبت نمایید؛ در این موارد می توانید درخواست کنید که با متخصص درد ملاقات داشته باشید.
حداقل به اندازه مصرف یک هفته خود، دارو را نگهداری کنید؛ بیش تر داروهای ضد درد را نمی توان تلفنی نسخه نمود و شما به نسخه نوشته شده برای تهیه آن نیاز دارید.
بیمار را از نظر علایم و نشانه های عدم تسکین درد، بررسی کنید. اگر متوجه ناله، تنش و عدم تمایل بیمار برای حرکت شدید، از بیمار در مورد این که آیا درد دارد، سؤال کنید.
کمپرس گرم را در نواحی دردناک امتحان نمایید (از نواحی که در آن پرتو درمانی صورت گرفته است اجتناب کنید) اگر این کار نیز مؤثر واقع نشد، می توانید کیسه یخ را امتحان کنید.
ماساژ آرام یا فشار در ناحیه دردناک می تواند در برخی از انواع درد کمک کننده باشد.
بیمار را به ویژه بعد از شروع داروی جدید و یا تغییر در دوز داروی فعلی، از نظر حالت گیجی و خواب آلودگی کنترل کنید.
تا زمانی که مطئن شدید بیمار می تواند به تنهایی راه برود، به وی کمک کنید.
فعالیت های لذت بخش را برای انحراف فکر بیمار پیشنهاد دهید.
برخی فعالیت ها را برای زمان هایی بگذارید که بیمار راحت و بدون درد بوده و هوشیار می باشد.
مایعات فراوان و مواد غذایی دارای فیبر را به بیمار پیشنهاد دهید.
اگر بیمار فراموش کار به نظر می رسد، به او کمک کنید زمانی که داروی ضد درد را مصرف می کند، مقدار صحیح دارو را مصرف نماید.
به بیمار کمک کنید تا ملین ها و نرم کننده های مدفوع را که پزشک برای پیشگیری از یبوست وی تجویز نموده است، مصرف نماید.
اگر بیمار درد شدید و تکرار شونده دارد، با پزشک در رابطه با مصرف دارو در بین فواصل مصرف دارو صحبت نمایید.
اگر مجددا درد عود نمود، داروی دیگری برای استفاده در فواصل مصرف داروی ضد درد اصلی نیاز می باشد.
اگر بیمار در مصرف قرص ها مشکل دارد، با پزشک صحبت نمایید تا در صورت امکان، بیمار بتواند داروهایی را که به شکل مایع، سوسپانسیون، پوستی و یا دیگر شکل ها در دسترس می باشند، مصرف نماید.
قبل از این که دارو را خرد کنید و یا آن را حل کنید تا بلع آن برای بیمار راحت شود، با پزشک، پرستار و دارو ساز چک کنید زیرا برخی قرص ها اگر شکسته شوند می تواند موجب شوند تا مقادیر خطرناکی از دارو وارد بدن بیمار شود.
به بیمار یادآوری نمایید که داروی ضد درد تحت نظارت مصرف می شود و موجب اعتیاد وی نخواهد شد.
با پزشک یا پرستار صحبت نمایید تا متوجه شوید که کدام دارو برای درد می باشد و به چه میزان باید مورد استفاده قرار گیرد.
مطمئن شوید که بیمار فهرستی از همه داروهای مصرفی خود را دارد، این مسئله در زمانی که مشکل غیر قابل انتظاری رخ می دهد، اهمیت زیادی دارد.
لازم است بدانید در صورتی که مطب پزشک تعطیل بود، چگونه می توانید با او تماس بگیرید.
داروهای ضد درد مخدر را دور از دسترس کودکان و حیوانات خانگی نگه دارید.
زمانی که شما از شخصی مراقبت می کنید که درد دارد، زمانی را به خودتان اختصاص دهید و از خودتان نیز مراقبت نمایید.
گروه های حمایتی نیز می توانند مفید باشند.
درد جدیدی دارد و یا درد قبلی بدتر شده است.
هیچ چیز از جمله داروهای ضد درد را نمی تواند از طریق دهان نمی تواند مصرف کند.
درد تسکین نمی یابد و یا در صورت تسکین مدت زیادی طول نمی کشد.
در بیدار نمودن بیمار مشکل دارید، یا اگر توانستید وی را بیدار کنید قادر به بیدار نگه داشتن وی نیستید.
بیمار دچار یبوست، حالت تهوع و استفراغ و گیجی شود.
در رابطه با نحوه مصرف داروها هر گونه سؤالی داشتید.
هر نشانه تازه ای ایجاد شود (به عنوان مثال بیمار قادر به راه رفتن یا خوردن نباشد)