حالت تهوع، احساس بیماری در معده بوده و استفراغ، بالا آمدن غذا یا مایعات از معده است. حتی زمانی که یک فرد در مورد غذا فکر نمی کند هم ممکن است تهوع رخ دهد . در شرایطی که فرد ناشتا بوده و چیزی نخورده است و یا اصلا تهوع ندارد هم می تواند استفراغ کند. تهوع یا استفراغ توسط باکتری های موجود در مواد غذایی، عفونت یا رادیوتراپی یا شیمی درمانی برای درمان سرطان ایجاد می شود.
بسیاری از مردم با وجود این درمان ها، تهوع و استفراغ کم داشته یا اصلا تهوع و استفراغ ندارند . برای بعضی دیگر، فقط فکر کردن در مورد یکی از این درمان ها می تواند باعث تهوع یا استفراغ شود.
سرطان به خودی خود می تواند باعث تهوع و استفراغ شود .
استفراغ مکرر می تواند خطرناک باشد، زیرا منجر به کم آبی بدن می شود که می تواند باعث شوک یا آسپیراسیون مواد غذایی یا مایعات و خفگی شود. با
پزشک خود در مورد آنچه که باعث تهوع و استفراغ شما می شود و اقداماتی که می توانید در مورد آن انجام دهید، صحبت کنید .
تغییر در عادات غذا خوردن
بوی بد دهان
مشاهده مایعات بد بوی زرد یا سبز رنگ بر روی لباس ها
احساس ناراحتی در معده
افزایش بزاق و تعریق که ممکن است قبل از استفراغ وجود داشته باشد.
اگر حالت تهوع فقط بین وعده های غذایی اتفاق می افتد، وعده های غذایی مکرر و کوچک بخورید و میان وعده ای در هنگام خواب مصرف کنید .
مایعات صاف شده سرد را به آرامی و جرعه جرعه بنوشید (مایعات صاف شده مانند زنجبیل و آب سیب و آبگوشت و چای هستند).
همچنین ژلاتین را امتحان کنید.
برای کمک به خلاص شدن از بوی بد دهان، آب نبات سفت با رایحه دلپذیر مانند قطره لیمو یا خوشبوکننده مصرف کنید(اگر شما زخم های دهانی دارید آب نبات ترش مناسب نیست)
غذاهای ملایم مانند نان خشک تست و کراکر بخورید .
برای کاهش طعم و بوی مواد غذایی، آن ها را سرد یا هم دمای اتاق بخورید. از غذاهای چرب، سرخ شده، تند و بسیار شیرین اجتناب کنید .
سعی کنید مقدار کمی از مواد غذایی سرشار از کالری که خوردن آن ها آسان است (مانند پودینگ، بستنی، شربت، ماست و شیر) را چند بار در روز بخورید. از کره، روغن، شربت، سس و شیر در غذاها برای بالا بردن کالری استفاده کنید. از غذاهای کم چرب اجتناب کنید مگر اینکه چربی باعث ناراحتی و مشکلات دیگری در معده شما شود .
غذاهایی را که دوست دارید، بخورید. بسیاری از مردم، گوشت و گوشت قرمز را در طول درمان دوست ندارند. منابع پروتئینی دیگر مانند ماهی و مرغ و حبوبات و آجیل را امتحان کنید .
غذاهای ترش ممکن است راحت تر تحمل شوند (مگر این که زخم دهانی وجود داشته باشد)
حداقل یک ساعت بعد از هر وعده غذا در حالی که نشسته اید استراحت کنید .
ذهن خودتان را با موسیقی آرام و برنامه های مورد علاقه تلویزیونی یا حضور دیگران منحرف کنید .
با پزشک خود در مورد حالت تهوع صحبت کنید، زیرا داروهای متعددی برای کمک به شما وجود دارد.
داروی ضد تهوع را با ظهور اولین نشانه های تهوع برای کمک به جلوگیری از استفراغ مصرف کنید .
در حالی که منتظر تأثیر داروی ضد تهوع هستید، آرام بمانید و آهسته و عمیق نفس بکشید .
اگر شما قبل از شیمی درمانی یا ویزیت پزشک تهوع دارید، در مورد داروها، هیپنوتیزم، آرام سازی یا رفتار درمانی برای کاهش این مشکل سؤال کنید .
اگر شما در بستر هستید، ظرفی را در کنار خود قرار دهید .
درخواست کنید که داروها در صورت امکان به صورت قرص یا شیاف تجویز شوند. برای جلوگیری از استفراغ، با ظهور اولین علائم تهوع دارو را مصرف کنید .
مایعات را به شکل تکه های یخ و یا آب میوه های یخ زده، امتحان کنید .
پس از توقف استفراغ، مصرف 1 قاشق چای خوری مایع خنک را هر 10 دقیقه شروع کنید و به تدریج آن را افزایش دهید. اگر شما پس از یک ساعت یا بیشتر مصرف مایعات را تحمل کردید، مقادیر بیشتری را امتحان کنید .
زمانی که بیمار احساس تهوع دارد، غذاهایی را تهیه کنید که بوی کمتری دارند. برای کاهش بو
از فن و هود آشپزخانه استفاده کنید .
مواد غذایی با بوی قوی یا ناخوشایند را حذف کنید .
از قاشق و چنگال پلاستیکی به جای قاشق و چنگالی که طعم تلخ فلزی ایجاد می کنند، استفاده کنید .
اگر بیمار در طول مدت روز استفراغ می کند، او را در همان روز برای کمک به تصمیم گیری در مورد جبران کم آبی شدید وزن کنید .
در مورد تجویز داروهای ضد استفراغ با پزشک صحبت کنید .
بیمار را از نظر سرگیجه، ضعف و یا گیجی بررسی کنید .
برای کمک به بیمار جهت جلوگیری از کم آبی بدن و یبوست کمک کنید. هر کدام از این شرایط می توانند حالت تهوع را بدتر کنند .
برخی مواد استفراغ شده را آسپیره کرده است.
بیش تر از 3 بار در ساعت برای 3 ساعت یا بیشتر استفراغ می کند.
استفراغ خونی یا استفراغ قهوه ای دارد.
نمی تواند بیشتر از 4 فنجان مایع یا تکه های یخ را در یک روز بخورد یا برای بیشتر از 2 روز قادر به غذا خوردن نیست.
قادر به استفاده از داروها نیست.
ضعف و سرگیجه یا گیجی دارد.
در عرض 1 تا 2 روز، یک کیلوگرم یا بیشتر وزن از دست داده است (این بدان معنی است که بیمار بیش از حد آب از دست داده و ممکن است دچار کم آبی شود)
ادرار او زرد تیره شده و به اندازه کافی ادرار ندارد.