یک فرد با اشتهای ضعیف یا بی اشتهایی ممکن است بسیار کمتر از حد معمول بخورد و یا ممکن استاصلا چیزی نخورد. اشتهای ضعیف می تواند ناشی از بسیاری موارد مانند: مشکل در بلع، افسردگی،درد، تهوع، یا استفراغ باشد .
اشتهای ضعیف میتواندناشی از تغییرحس طعم و مزه و بو، احساس پر بودن، رشد تومور و کم آبی
و یا از عوارض جانبی شیمی درمانی یا پرتو درمانی باشد. اشتهای ضعیف اغلب یک مشکل کوتاه مدت است .
عدم علاقه به غذا
امتناع از خوردن غذاهای مورد علاقه
از دست دادن وزن
با پزشک خود در مورد آنچه ممکن است باعث بی اشتهایی شما شود، صحبت کنید .
به میزانی که می توانید بخورید، اما خودتان را وادار به خوردن نکنید .
به غذا به عنوان بخشی ضروری از درمان فکر کنید .
روز را با خوردن صبحانه شروع کنید .
وعده های غذایی کوچک، اما به دفعات زیاد از غذاهای مورد علاقه بخورید .
سعی کنید غذاهای سرشار از کالری که آسان و راحت خورده می شوند، استفاده کنید (مانندپودینگ، ژلاتین، بستنی، شربت، ماست، یا غذای تهیه شده با شیر)
سس به گوشت اضافه کنید و گوشت را به قطعات کوچک برش دهید تا آنها را آسان تر ببلعید .
برای افزایش کالری از کره، روغن، شربت و شیر در غذاها استفاده کنید. از غذاهای کم چرب
اجتناب کنید مگر این که چربی باعث سوزش سر دل یا مشکلات دیگر شود .
ادویه جات و چاشنی ها یا طعم دهنده های قوی را امتحان کنید.
محیط دلپذیری برای غذا خوردن مهیا کنید. موسیقی ملایم، گفتگو و موارد دیگری که به بهتر غذا خوردن شما کمک می کند .
با دیگر اعضای خانواده غذا بخورید.
به جای این که مایعات را همراه وعده های غذایی مصرف کنید، آن را بین وعده های غذایی بنوشید (نوشیدن مایعات در موقع صرف غذا باعث احساس پر بودن شما می شود)
انجام ورزش سبک یک ساعت قبل از وعده های غذایی را امتحان کنید .
آب نبات، چای نعناع یا زنجبیل ممکن است به شما برای خلاص شدن از طعم های ناخوشایند دهان کمک کند .
از یک لیوان نوشیدنی قبل از غذا خوردن لذت ببرید .
یک میان وعده قبل از خواب بخورید .
زمانی که شما احساس خوبی از غذا خوردن ندارید، میان وعده های غذایی(شیرینی، بیسکویت، کمپوت)را امتحان کنید.
مراقبان چه کاری می توانند انجام دهند؟
سعی کنید هر روز به بیمار 6 تا 8 وعده غذایی کوچک و غذای مختصر بدهید .
از غذاهای نشاسته ای، مانند نان و ماکارونی یا سیب زمینی، همراه با غذاهای حاوی پروتئین بالا، مانند ماهی، مرغ، گوشت، بوقلمون، تخم مرغ، پنیر، شیر، آجیل، کره بادام زمینی، ماست،
نخود و لوبیا استفاده کنید .
نوشیدنی های خنک و آب میوه به بیمار بدهید.
اگر بوی غذا بیمار را آزار می دهد، غذاهای نسبتا سرد یا غذاهای هم دمای اتاق را فراهم کنید .
محیط دلپذیری برای غذا خوردن ایجاد کنید و با بیمار غذا بخورید .
زمانی که بیمارتمایلی به غذا خوردن ندارد، برای او غذاهای مایع، مخلوط با شیر و میوه های نرم و صاف شده فراهم کنید .
اگر بیمار از طعم تلخ یا فلزی چنگال و چاقو شکایت می کند، به جای آن چنگال و چاقوی پلاستیکی را امتحان کنید .
اگر بیمار از خوردن غذا امتناع می کند یا نمی تواند غذا بخورد، خود را سرزنش نکنید .
برای یک روز یا بیشتر احساس تهوع دارد و نمی تواند غذا بخورد.
2 کیلوگرم یا بیشتر وزن از دست داده است.
در هنگام غذا خوردن احساس درد دارد.
یک روز کامل ادرار ندارد و یا حرکت روده ها برای 2 روز یا بیشتر وجود ندارد.
اغلب ادرار وجود ندارد، و وقتی که آنها ادرار می کنند، ادرار به مقدار کم و با بوی تند و تیره رنگ است.
بیش از 24 ساعت استفراغ می کند.
قادر به نوشیدن و یا حفظ کردن مایعات نیست.
دردی دارد که کنترل نمی شود.