فردی که مشکل در حرکت داشته باشد ممکن است مشکلات ضعف عمومی و مشکلات راه رفتن نیز داشته باشد. برای او رفتن از یک مکان به مکان دیگر دشوار می شود. زمانی که افراد زمان زیادی را در بستر می گذرانند، عضلات ضعیف تر می شوند. دیگر مواردی که می تواند حرکت را سخت و مشکل نماید درد در مفاصل یا پاها و نیز برخی از عوارض شیمی درمانی و پرتو درمانی است.
مهم است که بیمار تا حد امکان، حرکت و ورزش داشته باشد تا از ایجاد مشکلات جدید پیشگیری شود. دیگر مشکلاتی که موجب فعالیت کمتر می شود شامل اشتهای کم یا فقدان اشتها، یبوست، زخم های پوست، مشکلات تنفسی، سختی و سفتی مفاصل و تغییرات روانی است.
ورزش های فعال یا غیر فعال را آن گونه که پرستار، پزشک و یا دارو ساز توصیه نموده است، انجام دهید.
داروهای ضد درد را طبق نسخه مصرف کنید.
تا آن جا که پزشک اجازه داده است مایعات بنوشید.
حرکات روده را ثبت نمایید.
حداقل هر دو ساعت که در حال استراحت هستید، تغییر وضعیت دهید.
کفش هایی بپوشید که با آن ها لیز نخورید.
از عصا، واکر یا هر گونه وسیله حمایتی دیگر که توسط پزشک توصیه شده است استفاده نمایید.اگر می توانید قدم های کوتاه بردارید، از اعضای خانواده بخواهید در سمتی که ضعیف تر است شما را حمایت کنند(به طور مثال اگر سمت راست شما ضعیف است از فردی بخواهید که قبل از این که شما سرپا بایستید در سمت راست شما قرار بگیرد)
زمانی که بیمار را بلند می کنید پشت خود را صاف نگه دارید و زانو و مفصل لگن خود را خم کنید. تا آن جا که ممکن است در نزدیک بیمار بایستید و برای حفظ تعادل، پاهای خود را از هم باز نگه دارید.
همیشه چرخ های صندلی و یا تخت را در وضعیت قفل قرار دهید.
همیشه زمانی که در بستر هستید بیمار را به خود نزدیک کنید.
کف زمین را تمیز کنید تا از لیز خوردن بیمار پیشگیری کنید.
اگر بیمار هنوز می تواند بلند شود و راه برود، قسمت مربوط به سقوط را مطالعه کنید.
اگر بیمار برای مدت طولانی تنها است مطمئن شوید که تلفن و شماره اورژانس به راحتی در دسترس وی قرار دارد.
سردرد، تاری دید، بی حسی یا احساس سوزن سوزن شدن دارد.
تغییر در وضعیت روانی مانند گیجی، اختلال در جهت یابی یا خواب آلودگی زیاد دارد.
درد دارد یا درد وی بدتر شده است.